ΤΕΤΑΡΤΗ 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Mε απλά λόγια












Αν κοιτάξετε προσεκτικά γύρω σας, θα συνειδητοποιήσετε ότι ο κόσμος μας δεν είναι φτιαγμένος από τα τέλεια σχήματα που διδαχθήκαμε στο σχολείο. Στην πραγματικότητα, τίποτα στη φύση δεν είναι απόλυτα σφαιρικό, τετράγωνο ή τρίγωνο.
Την απάντηση σε αυτό το αρχιτεκτονικό παράδοξο του πλανήτη μας έδωσε ο πρωτοπόρος μαθηματικός Μπενουά Μάντελμπροτ (Benoit Mandelbrot), ο οποίος απέδειξε ότι το σύμπαν ακολουθεί μια δική του, επαναλαμβανόμενη και «χαοτική» γεωμετρία, την οποία ονόμασε Φράκταλ (Fractals).
Όπως έγραψε χαρακτηριστικά ο ίδιος στο μνημειώδες έργο του: «Τα σύννεφα δεν είναι σφαίρες, τα βουνά δεν είναι κώνοι, οι ακτογραμμές δεν είναι κύκλοι, και ο φλοιός των δέντρων δεν είναι λείος, ούτε η αστραπή ταξιδεύει σε ευθεία γραμμή».
Με τον όρο φράκταλ (στα ελληνικά αναφέρεται και ως μορφοκλάσμα) περιγράφεται ένα γεωμετρικό σχήμα που επαναλαμβάνεται αυτούσιο σε οποιαδήποτε κλίμακα κι αν το κοιτάξεις. Η βασικότερη ιδιότητά του είναι η λεγόμενη «αυτο-ομοιότητα»: αν απομονώσεις ένα απειροελάχιστο κομμάτι του και κάνεις ζουμ, θα διαπιστώσεις έκπληκτος ότι αποτελεί μια τέλεια, πιστή μικρογραφία ολόκληρου του αρχικού σχεδίου.
Όσο κι αν ακούγεται σαν μια αφηρημένη μαθηματική θεωρία, τα φράκταλ αποτελούν τον δομικό λίθο του φυσικού κόσμου. Οι επιστήμονες συνειδητοποίησαν ότι η φύση χρησιμοποιεί αυτή τη συγκεκριμένη μαθηματική δομή παντού γύρω μας, καθώς είναι ο πιο αποδοτικός τρόπος για να εξοικονομήσει χώρο, ύλη και ενέργεια.
Το πιο κλασικό παράδειγμα φράκταλ που μπορεί να βρει κανείς ακόμα και στο μανάβικο της γειτονιάς του είναι το εντυπωσιακό μπρόκολο Romanesco. Κάθε μικρή κορυφή του μοιάζει ακριβώς με το ίδιο το μπρόκολο, όπως ακριβώς συμβαίνει και με μια νιφάδα χιονιού ή με ένα φύλλο φτέρης.
Αν παρατηρήσετε ένα δέντρο, ένα μικρό κλαδάκι έχει την ίδια δομή διακλάδωσης με ένα μεγαλύτερο κλαδί, το οποίο με τη σειρά του έχει την ίδια δομή με ολόκληρο το δέντρο. Αυτό το μοτίβο επαναλαμβάνεται και στο ίδιο μας το σώμα: οι διακλαδώσεις των πνευμόνων μας και του δικτύου των αιμοφόρων αγγείων ακολουθούν τη γεωμετρία των φράκταλ, επιτρέποντας σε τεράστιες επιφάνειες να χωρέσουν σε έναν εξαιρετικά περιορισμένο χώρο. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο απλώνονται οι κεραυνοί στον ουρανό, σχηματίζονται οι παγετώνες, αλλά και οι περίπλοκες ακτογραμμές των νησιών.
Η ανακάλυψη των φράκταλ δεν άλλαξε μόνο τον τρόπο που κατανοούμε το περιβάλλον, αλλά έφερε επανάσταση και στην καθημερινή μας τεχνολογία.
Η θεωρία των φράκταλ μάς υπενθυμίζει ότι πίσω από το φαινομενικό χάος της φύσης κρύβεται μια εκπληκτική, βαθιά μαθηματική αρμονία.