ΤΕΤΑΡΤΗ 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Με αφορμή την επέτειο των γενεθλίων του












Μέσα από το μνημειώδες έργο του, «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο», ο Μαρσέλ Προυστ κατάφερε να αποτυπώσει με χειρουργική ακρίβεια την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ψυχής.
Γεννημένος στο Παρίσι στις 10 Ιουλίου 1871, έζησε μια ζωή μοιρασμένη ανάμεσα στη λάμψη της κοσμικής ελίτ και την απόλυτη, σχεδόν ασκητική απομόνωση των τελευταίων χρόνων του λόγω της κλονισμένης υγείας του. Αυτή η μοναδική του ικανότητα να παρατηρεί τον κόσμο από απόσταση, μετέτρεψε τη γραφή του σε μια βαθιά φιλοσοφική ανατομή για τον χρόνο που κυλά, τις αναμνήσεις που μας καθορίζουν και την αναζήτηση της ευτυχίας.
Για τον Προυστ, η ζωή αποκτούσε νόημα μόνο μέσα από την τέχνη, ενώ ο έρωτας ήταν μια διαρκής, γλυκόπικρη ισορροπία ανάμεσα στην απόλυτη ουτοπία και την αναπόφευκτη απογοήτευση. Με αφορμή την επέτειο των γενεθλίων του, συγκεντρώσαμε 10 από τις πιο διεισδυτικές και διαχρονικές του σκέψεις, που λειτουργούν ως ένας φωτεινός οδηγός για τα πιο βαθιά μας συναισθήματα: