ΤΕΤΑΡΤΗ 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Η «στερεοποίηση» των λιπαρών και το φούσκωμα












Για τους περισσότερους από εμάς, ένα ποτήρι γεμάτο παγάκια και παγωμένο νερό αποτελεί την απόλυτη συνοδεία για το μεσημεριανό ή το βραδινό μας γεύμα, ειδικά τις ζεστές ημέρες του χρόνου. Θεωρούμε ότι μας δροσίζει, μας ξεδιψάει και βοηθάει να «κατέβει» πιο εύκολα η μπουκιά.
Ωστόσο, η γαστρεντερολογία και η επιστήμη της διατροφής έρχονται να ανατρέψουν αυτή την παλιά συνήθεια, αποδεικνύοντας ότι αυτή η παγωμένη γουλιά την ώρα που τρώμε είναι ό,τι χειρότερο μπορούμε να κάνουμε για το πεπτικό μας σύστημα.
Το πρόβλημα ξεκινά από μια απλή αρχή της βιολογίας: τη θερμοκρασία του σώματός μας. Ο οργανισμός μας λειτουργεί εσωτερικά στους 37°C και το στομάχι χρειάζεται αυτή ακριβώς τη ζέστη για να μπορέσει να ενεργοποιήσει τα γαστρικά υγρά και τα ένζυμα που διασπούν τις τροφές. Όταν εμείς «βομβαρδίζουμε» το στομάχι με παγωμένο νερό, προκαλούμε ένα εσωτερικό θερμικό σοκ που μπλοκάρει ολόκληρη τη διαδικασία.
Το πρώτο και πιο άμεσο κακό που συμβαίνει έχει να κάνει με τη χημική σύσταση των τροφών που καταναλώνουμε. Όταν το παγωμένο νερό έρχεται σε επαφή με τα λιπαρά της τροφής (λάδια, βούτυρα, κρέατα), τα αναγκάζει να στερεοποιηθούν και να πήξουν ακαριαία μέσα στο στομάχι.
Αντί λοιπόν οι τροφές να μετατραπούν σε ένα εύπεπτο, ρευστό μείγμα, γίνονται μια συμπαγής, κολλώδης μάζα. Το στομάχι δυσκολεύεται απίστευτα να διασπάσει αυτά τα πηγμένα λίπη, με αποτέλεσμα η τροφή να παραμένει εκεί για πολύ περισσότερη ώρα από το φυσιολογικό. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που μετά το φαγητό νιώθουμε αυτό το ανυπόφορο βάρος, το φούσκωμα και τις καούρες.
Το δεύτερο μεγάλο λάθος κρύβεται στη διαχείριση της ενέργειας του οργανισμού μας. Μόλις το παγωμένο νερό μπει στο πεπτικό σύστημα, ο εγκέφαλος λαμβάνει σήμα κινδύνου ότι η εσωτερική θερμοκρασία έπεσε απότομα. Έτσι, αναγκάζεται να σταματήσει τη διαδικασία της πέψης και να ανακατευθύνει όλη την ενέργεια του σώματος στην επαναφορά της θερμοκρασίας στους 37°C.
Αντί λοιπόν το σώμα μας να επικεντρωθεί στην απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών και των βιταμινών από το γεύμα, ξοδεύει πολύτιμη ενέργεια απλώς και μόνο για να «ζεστάνει» το νερό που ήπιαμε. Αυτό μας αφήνει εξαντλημένους, προκαλώντας τη γνωστή μεταγευματική υπνηλία, ενώ μακροπρόθεσμα μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια δυσπεψία ή ακόμα και σε δυσκοιλιότητα, καθώς οι ιστοί του εντέρου συσπώνται από το κρύο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να μείνουμε διψασμένοι. Για να προστατεύσουμε το στομάχι μας και να έχουμε μια τέλεια πέψη, οι ειδικοί συνιστούν τρεις απλούς κανόνες: